Deventer door de ogen van een nieuwkomer

Deventer door de ogen van een nieuwkomer

Een poosje geleden werd ik benaderd door Sharon Kromotaroeno. Ze was pas naar Deventer verhuisd en nadat ze in een aantal grote steden had gewoond was ze als een blok voor de kleine Hanzestad gevallen. Ze wilde er een documentaire over maken om haar beter te leren kennen. En vooral ook om Deventer te laten zien door de ogen van een nieuwe inwoner.

Ook mijn wortels liggen ergens anders. Het kostte mij welgeteld één weekend om te beslissen dat ik in Deventer wilde wonen. Ik vond en vind het idee voor zo’n film dus prachtig. Ik heb er zelf aan mogen bijdragen, als relatieve nieuwkomer (ik woon hier nu zo’n vier jaar), als muzikant en als oprichter van het Deventer Songwriters Gilde kon ik vertellen over alles wat het mooie Deventer mij had gebracht en over alles wat ik er heb proberen op te bouwen. Op 27 mei 2016 gaat de documentaire in première in Filmhuis de Keizer

Ik doe mee met Giels talentenjacht. Help je me om verder te komen?

Ik doe mee met Giels talentenjacht. Help je me om verder te komen?

Als je me weleens live ziet dan ken je dit nummer misschien al. Maar wat er nieuws aan is, is dat ik het heb ingezonden voor de talentenjacht ‘van slaapkamer tot stadion’ van . Het is voor mij een mooie gelegenheid omdat je de liedjes die ik schrijf niet zo snel op de radio zult horen. Maar op de slaapkamer mag het zo klein, kwetsbaar en eerlijk zijn als je wilt. Geen opsmuk en, als ik verder kom, wat coaching over hoe ik YouTube kan gebruiken om meer mensen te bereiken. Klinkt top :)

Ik zou het heel tof vinden als je me wilt helpen:
– Kijk het filmpje (tot het eind want er wordt ook gelet op viewtime)
– Deel het met zoveel mogelijk mensen waarvan je denkt ze dat kunnen waarderen
– Laat een berichtje en een duimpje omhoog achter op YouTube
– Alles al gedaan? Lather, rinse, repeat 😉

De jury let op hoe vaak het filmpje bekeken wordt, hoe lang mensen blijven kijken, en op de likes en opmerkingen eronder. Oh en als ik verder kom komen er dus meer van dit soort verzoeken 😉 . Wees gewaarschuwd

Hij is er! De clip van “Paradijsvogel”

Hij is er! De clip van “Paradijsvogel”

Het begon met een YouTube filmpje. Zoals ik live graag vertel raak je nog wel eens verdwaald achter je scherm dezer dagen. Ik kwam daarbij terecht bij een documentaire over een wel heel bijzonder beestje: de paradijsvogel. Hun constante gepronk bracht me op het idee om een parallel tussen hun gedrag, en het gedrag van mensen te leggen. Je komt dan ook direct allerlei leuke uitdrukkingen in onze taal tegen, zoals “de mooiste veren van je staart laten zien”. De basis voor mijn liedje was gelegd.

Maar het hield niet op, de beweging en de kleuren van deze beestjes waren zo fascinerend, dat ik bedacht om een lyricvideo bij het nummer te maken. Met ingekleurde tekeningen. Zo wilde ik het wat spannender maken om naar te kijken. In plaats van alleen tekst in beeld, zouden m’n tekeningen de aandacht beter weten vast te houden. Zoals het vaak bij mij gaat, gaat het creatieve idee dan weleens met mij aan de haal. Binnen een handomdraai bedacht ik dat ik ze dan beeldje voor beeldje met de computer in zou kleuren (stop-motion-achtig) en daarna dat ik ze ook zou laten bewegen door creatief gebruik te maken van de ‘layers’ in Photoshop. Onwijs leuk om te doen, maar wat belachelijk tijdrovend. Ik heb diep respect gekregen voor de stop-motion filmmakers onder ons. Wat een werk! Hier vertel ik meer over hoe ik de clip gemaakt heb:

Een half jaar tekenen, scannen, bewerken, knippen en gummen later was hij dan eindelijk af. Deze week kwam dan nog de videobewerking. Ik heb er nog een dag aan besteed om de goede upload settings voor Facebook te vinden, maar het mocht niet baten. Facebook video bleef mijn geluidskwaliteit drastisch verslechteren. Het mocht niet zo zijn – dan toch maar Youtube! Dit was een geweldig leuk, leerzaam & frustrerend project tegelijk. Wat heb ik het onderschat zeg, haha. Maar jullie mogen nu, samen met mij, van het resultaat van m’n inspanningen genieten! Ik laat even mijn mooiste veren zien 😉

Hier haalde ik mijn inspiratie:

Hier kun je de originele tekeningen bekijken:

Scan0013 Scan0005 Scan0014 Scan0017 Scan0001 Scan0002 Scan0003 Scan0011 Scan0004 Scan0008 Scan0010 Scan0009Scan0012

P.S. Alles bekeken? Wauw, bedankt voor je aandacht! 😉 ! Nog je toch hier bent – een klein verzoek: door mijnn filmpje te delen en te liken op social media, krijgen meer mensen het te zien. Of laat een reactie achter – Altijd fijn om te lezen wat je ervan vindt –  Groetjes van de Reisgenoot!

Debuut op regionale TV: Omrop Fryslân

Debuut op regionale TV: Omrop Fryslân

Afgelopen vrijdag 11 maart maakte in mijn debuut op de regionale televisie. Nou heb ik allang geen trillende handen meer bij het optreden, maar camera’s op je neus doen toch iets anders met je dan een zaal vol publiek. Iets zenuwachtiger dan anders begon ik aan m’n liedjes en ik vond het moeilijk om te peilen hoe het nou eigenlijk ging. Normaal heb ik zaal waar ik op kan reageren, grapjes mee kan maken en waarmee ik de interactie aan kan gaan om m’n optreden boeiender te maken. Een hele uitdaging dus om het goede gevoel toch over te kunnen brengen zonder de ‘steun’  van de live publiek. Mensen zeggen ook vaak tegen me dat mijn optredens leuker zijn dan mijn opnames. Op zich een tof compliment natuurlijk, maar dat maakt altijd wat gespannen voor dit soort dingen. Maar toen ik het zelf eenmaal terug zag, was ik erg opgelucht – ook dit is iets waar ik langzaam goed in word! Yes! Als je de live-uitzending gemist hebt kun je hierboven terugkijken!

Gelukszoekers

Gelukszoekers

Gelukszoekers. Tsja, iedereen heeft er de mond vol van de laatste tijd. Tenzij je het echt heb meegemaakt denk ik dat je je weinig kunt voorstellen bij de gevolgen van een oorlog. Emotioneel, mentaal, fysiek of economisch. De gevolgen zijn dan eigenlijk in elk aspect van je leven voelbaar. En wat willen mensen die helemaal naar dit continent reizen waar ze met zoveel tegenstrijdigheid worden onthaald? Willen ze een nieuw leven opbouwen? Willen ze wachten tot het weer veilig is in hun eigen land en dan terug gaan? Ik denk in elk geval dat ze hopen op een betere toekomst. Eén met minder angst en misschien zelfs een klein beetje geluk.

Daarna bedacht ik me dat volgens mij iedereen die in de problemen zit dat wil. Het zijn problemen van een andere grootte, dat zeker. Maar iedereen met zorgen hoopt op een betere toekomst en een leven zonder angst. Voor iedereen betekent dat iets anders. Maar allemaal zoeken we geluk.

De troubadour is dood

De troubadour is dood

P.S. scrol naar onderen voor het liedje!

Het was bevrijdend. Bijna twee jaar geleden was het zo ver. Ik had besloten ervoor te gaan. Ik zegde mijn vaste contract in de zorg op en vanaf toen was ik fulltime muzikant.

In het afgelopen jaar trad ik anderhalf keer zo vaak op als in het jaar ervoor, en heb ik twee keer zoveel verdiend als in het jaar daarvoor. En ik gaf twee keer zoveel uit aan opnames, promotie, video’s en ander beeldmateriaal. 😉

Maar wat eigenlijk interessanter was aan het afgelopen jaar is dat mijn groei als artiest en kunstenaar ook met 200% toe is genomen. Steeds vaker ben ik echt enthousiast over wat ik maak, steeds vaker weet ik de kern te raken met de tekst en steeds vaker heb ik het vertrouwen dat ik iets moois in handen heb. Iets dat mensen raakt en prikkelt, verstilt of opvrolijkt.

Met dat vertrouwen op zak dacht ik – ik ga eens aan wat muziekwedstrijden meedoen. De reden hiervoor is eenvoudig: ik wil graag de rest van Nederland bereiken om ook daar op te kunnen treden! Met een optreden in een verdwaalde stamkroeg in Utrecht of Amsterdam ga je het land niet veroveren. Je moet goed en vaak zichtbaar zijn.

Afijn, ik schreef me in voor de popronde (niet geselecteerd), voor een lokale talentenjacht (tot in de finale maar helaas), voor het Amsterdams kleinkunst festival (16e van de 48. De eerste 15 mochten door naar de tweede ronde) en voor de Nekka wedstrijd (gekomen tot in de halve finale, bij de laatste 22 van de 150 inschrijvingen). Niet winnen betekent bij een talentenjacht helaas meestal ‘met niets naar huis’.

En ik werd radeloos van alle afwijzingen en ‘net-niets’. Soms stond ik de dag erna weer in een huiskamer of café waar ik iedereen betoverde. Achteraf kostte het dan moeite om niet in tranen uit te barsten. Hoe kon het dat zoveel mensen mijn muziek geweldig vonden, maar dat ik bij al die competities toch niet echt ver genoeg wist te komen om deuken in pakjes boter te slaan?

Nu probeer ik bij het schrijven van liedjes altijd om toegankelijk te blijven. Zware liedjes wissel ik af met vrolijke, en coupletten met een ingewikkelde tekst krijgen een eenvoudig, catchy refrein mee. Toch wil ik altijd graag iets meegeven, een boodschap, een gevoel, of gewoon iets voor de luisteraar om over na te denken. Sommige mensen gaven het advies om het extremer te maken, om een hele kenmerkende, eigen stijl te ontwikkelen. En weer anderen zeiden dat ik nu eenmaal in een niche zit en gewoon moest accepteren dat dat altijd vrij klein blijft.

Dus ik begon weer te twijfelen. Wat kan ik nog doen? Zitten mensen wel te wachten op liedjes met een boodschap? Ben ik te moralistisch, dring ik het teveel op? Moet ik dan overgeproduceerde popliedjes eruit gaan stampen om maar m’n huur te kunnen betalen? De troubadour sterft een zachte dood…

Ik ben zzp-er, maar mijn ‘dienst’ (muziek) is verweven met mijn persoonlijkheid, m’n emoties en mijn overtuigingen. Verliezen bij een wedstrijd, geen recensie krijgen op een groot platform, kroegen die te weinig betalen. Het kan voelen als een afwijzing van mij in plaats van van mijn muziek. Maar temidden van al die ups en downs en tegenstrijdige adviezen leerde ik er ook iets heel waardevols bij. Blijkbaar weet niemand het echt. Niches kunnen een rage worden, een eigen stijl kan worden opgehemeld of worden uitgekostst. Toegankelijkheid kan helpen maar het geeft zeker geen garanties. Diepzinnig, licht, zwaar, zin en onzin. Je kan overal mee verliezen en winnen.

Hoe naar ik me daar ook over heb gevoeld, het betekent ook dat ik precies kan maken wat ik wil. Minder consessies. Verhalen zonder refreinen? Spoken word? Overgeproduceerde catchy deuntjes zonder inhoud? Samenwerken met DJ’s, rappers, of wie dan ook? Het kan. De troubadour is dood. Leve de troubadour!

Het juiste antwoord op twijfel werd al een paar decennia geleden gevonden door Kris Kristofferson.
Om het jaar af te sluiten heb ik het liedje hertaald. Hier is mijn eigen versie van: ‘De duivel verslaan’

Huiskamer

Huiskamer

Oké, er is geen licht. Er is geen technicus en er zijn minder zinnen ingestudeerd. Maar verder is een huiskamer een klein theater. En dat maakt het tot één van de leukste plekken om op te treden. Dit seizoen heb ik er flink werk van gemaakt en staan er optredens gepland in meer dan 10 verschillende huiskamers door het hele land.

Als je zonder het licht kunt en niet bang bent voor intimiteit dan kan een huiskamerconcert een hele leuke ervaring zijn. Bijzonder zelfs. Nergens komt muziek zo dichtbij. Nergens kun je gewoon aan de muzikant vragen wat nou écht de betekenis is van dat liedje. Of waar hij zijn inspiratie opdoet. En of het nog aan is met de grote liefde waarover hij zingt. Of.. ?

Als je gestrest wordt van veel mensen in je huis, dan is het misschien niets voor jou. Maar als je iets te vieren hebt (verjaardag?) of gewoon een bijzonder moment wilt meemaken met vrienden en kennissen dan kun je mij uitnodigen in jouw woonkamer. Samen zoeken we een vorm die bij je past, en bepalen we wat een prettig aantal bezoekers is. En wie er mogen komen natuurlijk 😉 . Tot slot spreken we iets af over de betaling (vast bedrag, entree, of een bijdrage achteraf van de bezoekers).

Van mij mogen er nog best tien extra woonkamers bij. Doe je mee?

Vragen?

  1. Mijn woonkamer is erg klein, past daar wel een huiskamerconcert in? Als je ruimte hebt voor tien mensen dan gaat het helemaal lukken!
  2. Hoe lang duurt zo’n concert? Ongeveer een uur. Maar in overleg zijn er ook andere afspraken mogelijk
  3. Hoeveel kost dit? Dat hangt af van de locatie en de betalingswijze die we samen afspreken (zie hierboven). Informeer gerust vrijblijvend via social media of via maartenvveen[@]gmail.com (haal de haakjes weg uit het e-mailadres)
  4. Wat voor liedjes zijn het? Je kunt hier alvast wat luisteren om een indruk te krijgen.
  5. Wanneer kun je komen spelen? Wanneer je wilt! In principe richt ik me met deze huiskamertournee op de wintermaanden, maar ook daarbuiten zijn er afspraken te maken. Neem even contact op!
  6. Wat moet ik regelen? Als gastheer / eigenaar van de woonkamer zorg je ervoor dat er genoeg publiek is (min. 10 mensen) en eventueel biedt je je gasten een drankje aan.
  7. Ik heb nog een andere vraag. Neem even contact op via social media of via maartenvveen[@]gmail.com (haal de haakjes weg uit het e-mailadres)

huiskamertour2Optreden van Lise Low en De Reisgenoot van Deventer Songwriters Gilde in Hans en Grietje in Deventer, geofotgrafeerd door fotografe Grietje Mesman

Foto (rechts) door Grietje Mesman: http://www.grietjemesman.nl/

Sfeerimpressie van de voorstelling “Van de wereld”

Sfeerimpressie van de voorstelling “Van de wereld”

Ik heb een (digitaal) boekje gemaakt met sfeerimpressies van de theatervoorstelling “van de wereld”. De voorstelling ging samen met het verschijnen van de gelijknamige EP in première in theater bouwkunde. In dit boekje vindt je de mooiste beelden, verhalen en recensies. (P.S. even geduld, het laden kan een paar seconden duren)

Foto’s van de voorstelling & CD presentatie

Foto’s van de voorstelling & CD presentatie

Update: er staat een recensie over de show van 12 september online op de site van 3voor12 Overijssel!

Wauw, wat was zaterdag een geweldige avond! Het was mijn theaterdebuut en tegelijkertijd de lancering van mijn nieuwste CD “Van de wereld”. Ik ben erg blij dat er zoveel mensen in de zaal zaten die deelgenoot wilden zijn van dat mooie moment! Het was voor mij een prachtige plek om de liedjes echt over te laten komen, met de goede sfeer en met aandacht. Het was voeding, die me in staat stelt om als muzikant en verteller het beste uit mezelf te halen. Hieronder wat foto’s van het begin van onze nieuwe reis! Voor iedereen die erbij was – Bedankt voor je komst! En een speciale shout-out naar mijn vaste band: Dick Turubassa en Bryan Zwiers, mijn gast-violiste: Annemarie van Viegen en mijn fantastische regiseusse: Kim Arntzen

Foto’s door Eddy Dibbink

De Reisgenoot - Dick Turubassa - Maarten van Veen - Bryan ZwiersDick Turubassa op de cajonBryan Zwiers op de basgitaarMaarten van Veen en Annemarie van Viegen spelen het liedje 'herfst' temidden van het publiekAnnemarie van Viegen op vioolAnnemarie en Maarten spelen 'Anders dan de rest'Dick Turubassa - Maarten van Veen - Bryan Zwiers spelen het liedje 'zonlicht' Dick Turubassa - Annemarie van Viegen - Maarten van Veen - Bryan Zwiers sluiten de show af