Uitstel & inspiratie

Uitstel & inspiratie

* Berichtje in je mailbox bij een nieuw blog? meldt je hier aan *

Ken je dat moment ergens tussen wanhoop en hoop? Soms liggen die twee verbazend dicht bij elkaar. Ik nam mezelf voor om wekelijks te bloggen, niet alleen op mijn trouwe volgers op de hoogte te houden, maar ook om voor mezelf een stok achter de deur te creëren. Zo zou ik worden gedwongen om mijn eigen voortgang elke week te monitoren. Schrijf ik genoeg nieuw materiaal? Besteed ik mijn tijd nuttig?

De befaamde, zelf opgelegde druk. Wie maakt zich er nog meer schuldig aan? Ik in elk geval veel te vaak. Elke weekend dacht ik weer – shit, wat heb ik eigenlijk te melden? Had ik niet al veertig nieuwe liedjes moeten hebben? Zo gaat het in mijn hoofd tekeer. Ondertussen geef je van alles voorrang: je kamer verbouwen, je bijbaan, vrienden zien. (p.s. Ik heb me trouwens laten vertellen dat uitstel je creativiteit wel kan bevorderen, terwijl ik het schrijven van dit blog aan het uitstellen was door filmpjes over uitstellen te bekijken op internet 😉 )

Maar terwijl ik bijna neerslachtig word, begint er wat te broeien. Hoor ik een liedje dat me op een idee brengt. Zit ik een of andere willekeurige Facebookpagina te checken die me bijna aan het huilen brengt. Er komt wat los. Inspiratie die lang onder de oppervlakte heeft moeten wachten. En nu schrijf ik de beginnetjes van allerlei nieuwe stukjes lied. Snippers, gedachtekronkels. Ik maak ze nu bewust niet direct af. Ideeën hebben tijd nodig om te groeien. Ik wil ze eerst weer af breken, onderzoeken en weer opbouwen. Maar er gebeurt iets.

Stilte

Stilte

Laatst had ik het over lege flessen wijn. Daar kwamen een hoop leuke en waardevolle reacties op. Eén van de adviezen die ik kreeg was om, als ik het echt niet meer wist, op stilte retraite te gaan. Nou weet ik niet of dat al nodig is, maar er kwam toevallig iets op mijn pad wat er een klein beetje op lijkt. Samen met Lise Low, met wie ik het Deventer Songwriters Gilde heb opgericht, werd ik uitgenodigd voor een kennismakingsgesprek met Matthias. Matthias is vanuit de Lebuinuskerk bezig met VONDST, een project waarbij jonge mensen vanuit de kerk experimenteren met manieren om het oude geloof op een nieuwe manieren aan Deventer en haar inwoners te verbinden.

Nu ben ik zelf respectvol ongelovig, dus ik wist niet direct waar dit gesprek toe zou leiden. Maar ik probeer om open in het leven te staan en Matthias benaderde dingen anders dan dat ik had verwacht. Hij was vooral geïnteresseerd in wat we met het gilde deden, waarom en hoe het inmiddels in de stad geworteld was. De dingen die bij het gilde centraal staan, zoals samenwerken, spraken hem aan en kwamen overeen met waar hij mee bezig is: mensen bij elkaar brengen.

Hij kwam met het idee om een schrijfsessie te organiseren in de crypte van de kerk. ’s Nachts. En in stilte. Gewoon om te kijken wat er dan met mensen gebeurt, op een bijzondere plek, tijdens een bijzonder moment en bij een niet alledaagse manier van schrijven en componeren: in gezamenlijke stilte.

De crypte heeft een plek in de kerk en in het geloof. Wij gaan er nu iets ‘nieuws’ mee doen. Matthias verbindt deze plek zo weer met een deel van de inwoners van Deventer. Zowel voor gelovigen als voor niet gelovigen. Maar eigenlijk kan ik die zin weglaten. Want dat onderscheid wordt niet gemaakt. Iets wat mij dan weer heel blij maakt. Samen delen in een ervaring, ieder op eigen wijze.

De songwriters die meedoen geven een gezamenlijk concert op 4 augustus om 19.30, met de muziek die tijdens de ‘stilte-nacht’ geschreven is. Het concert wordt voorafgegaan door een kort moment van stilte voor zowel de muzikanten als de bezoekers.  Zo proberen we om de muziek uit te voeren in dezelfde sfeer als waarin ze geschreven is.

Kom je ook? De toegang is gratis

P.S. ik blog deze zomer wekelijks. Klik hier als je een mailtje wilt ontvangen zodra er een nieuwe verhaal online staat.

Een nieuw jasje

Een nieuw jasje

Deze week niet zoveel woorden. Maar wel een stukje van een nieuw liedje. Volgens mij is het een echt Reisgenoot liedje. Maar het jasje is anders. Het is nieuw, fris. Nog lang niet perfect, niet gemixt, gemasterd en geperfectioneerd. Maar wel leuk om jullie alvast mee te nemen in mijn experimenten. Ik beloof dat het allemaal nog veel raarder wordt in de toekomst 😉

* Wil je een mailtje als m’n wekelijkse blog online staat? Klik hier. *
* Help je mij om verder te komen bij de Grote Prijs van Nederland? Stemmen kan hier (en onwijs bedankt alvast!).*

 

 

Haat, liefde en talent.

Haat, liefde en talent.

* Help je me een ronde verder bij de Grote Prijs van Nederland? Je kunt stemmen via deze link *

Talentenjachten zijn fantastisch. Mensen hebben denk ik genetische aanleg om competities interessant te vinden en te volgen, je krijgt coaching om beter te worden en je kunt prijzen en publiciteit in de wacht slepen die je carrière – zij het kortstondig – naar ongekende niveaus tilt.

Alle muzikanten die ik ken haten talentenjachten. Er wordt – dikwijls terecht – getwijfeld aan de integriteit: talentenjachten gaan niet altijd (alleen maar) over talent. Daarnaast moet je vaak met één nummer alles wat je in huis hebt laten horen. Dat is lastig, want in een goede show zit context en opbouw. En artiesten zijn, veel vaker dan ze je laten geloven, gewoon gevoelige types. Soms met een groot ego, maar vaker gewoon kwetsbare mensen. Met hun deelname stellen zich bloot aan niet al te subtiele vormen van feedback. Anderen bepalen wel even wat je waard bent.

Vaak lijkt alsof je zonder mee te doen aan een of andere talentenjacht maar moeilijk verder kunt komen. Een reden voor mij om een poosje geleden mee te doen met Giels talentenjacht. Nu een reden om mezelf toch weer vrolijk in te schrijven voor de Grote Prijs van Nederland. Ja – elementen ervan vind ik verschrikkelijk. Maar kansen en coaching zijn te waardevol om te laten liggen. Dus ik ga weer alles geven! Met optimisme, promotie en ijzersterke optredens. Daarom ook weer een verzoek: wil je me helpen? Willen jullie op mij stemmen? Het risico op like-gebedel is ernstig aanwezig, maar het is fijn dat niet alles meer afhangt van drie deskundigen. Het publiek mag ook iets vinden. Jullie zijn mijn publiek en ik zou het super vinden als je even de moeite neemt om op mij en mijn muziek te stemmen.

Het werkt als volgt: Je gaat naar deze link. Daar scrol je naar rechts tot je bij mij bent. Onder het plaatje van mijn CD hoes, met mijn naam en liedjes klik je op het woord ‘stemmen’. Daar wordt je doorgeleid naar een pagina waar je je stem kunt uitbrengen. Je kunt dit doen door in te loggen via Facebook, of door een account aan te maken. Het kost een klein beetje moeite, maar dit is om te voorkomen dat mensen dubbel kunnen stemmen e.d. Wederom heel erg bedankt dat je de tijd neemt om me verder te helpen!

P.S. als je nieuwsgierig bent, via de link kun je ook meer informatie krijgen over wat deze muziekcompetitie precies inhoud.

BEDANKT!
De Reisgenoot
IMG_4916 IMG_4940

 Op druiven stampen

 Op druiven stampen

* Ik blog deze zomer wekelijks. Wil je een mailtje als er een nieuw verhaal online staat? Klik hier *

Ik had een volle fles wijn. De afgelopen maanden heb ik er alles aan gedaan om die er zo aantrekkelijk mogelijk uit te laten zien. Stof eraf, een mooi etiket erop en een prachtige kruk om het af te toppen. Maar de wijn erin werd opgedronken – langzaam maar zeker.
Optreden en nummers schrijven zijn twee hele verschillende vaardigheden. Bijna als een binnen- en een buitenkant van jezelf. Ik heb mijn performance in het afgelopen half jaar verfijnd en opgepoetst. Maar de fles is leeg.

Dus ik zit klaar. Met alle randvoorwaarden in orde. Er is tijd, ik hoef me even geen zorgen te maken over geld en ik heb opnamemogelijkheden. Maar er gebeurt nog niet al te veel. Nog geen enthousiaste verhalen of nieuwe ideeën om aan jullie te laten horen. De wijn is op – en deze week ga ik eerst maar eens op druiven stampen.

OPROEP: ik zoek voeding voor de ziel – films, muziek en kunst om wijn van te maken. Wie heeft er tips? Stuur me een berichtje via social media of via de mail

IMG_9780

“Maar wat doe jij dan de hele dag?”

“Maar wat doe jij dan de hele dag?”

Er zijn mensen die denken dat mijn leven er zo uitziet als ik niet op het podium sta. In het kader van een kleine impressie & tevens als ontnuchterende emmer water volgt hier een opsomming van een aantal terugkerende activiteiten 😉 : ik mail en bel met programmeurs, maak reclame via social media, ontwerp flyers & posters, onderhoud mijn website, verzin videoclips, mail met de technici voor het geluid, schrijf liedjes, oefen het zingen en spelen, onderhoudt mijn gitaar, regel vervoer, stuur facturen en doe belastingaangifte. Eigenlijk kosten allerlei randzaken om de muziek heen vaak meer tijd dan het muziek maken zelf – maar ik weet zeker dat ZZP’ers uit alle beroepen en kringen me de hand kunnen schudden. Hoewel het soms frustrerend kan zijn, bedoel ik het niet bitter – het hoort erbij.

Maargoed, misschien is het voor veel mensen ook wel echt moeilijk voor te stellen wat je allemaal kan en moet doen als je je eigen baas bent. Niemand vertelt het je ten slotte en je moet ook nadenken over allerlei aspecten om het werk heen, buiten de inhoud ervan.  Om de kloof en het onbegrip tussen ZZP’ers en mensen in loondienst een klein beetje te verminderen, vertel ik middels dit blog af en toe gewoon wat ik doe.

Deze week was het iets mafs: een klaptest. Ik ben op allerlei verschillende plekken gaan staan in de kamer waarin ik muziek maak. Daar heb ik in m’n handen geklapt en geluisterd hoeveel lelijke echo er was. Daarna deed ik het nog eens, maar dan zingend. Ik nam alles op en luisterde het aandachtig terug, zodat ik wist wat de beste plek was om mijn microfoon neer te zetten en vocalen op te nemen. Daar bevestigde ik een slaapzak aan de muur om de eerste reflecties van het geluid nog een beetje te dempen. Het gaat nog wel even duren voordat het klinkt zoals ik wil – maar het begin is gemaakt. Hopelijk volgende week een korte opname.

* Ik blog wekelijks. Wil je een mailtje als er een nieuw verhaal online staat? Klik hier *

backdrop zingen

Op een onbewoond eiland

Op een onbewoond eiland

* Ik blog wekelijks. Wil je een mailtje in je inbox als er een nieuwe blog online staat? Klik hier *

Vorige week blogde ik over de drang om weer lekker nummers te gaan schrijven. Ik maak dingen. Dat is wat het aller belangrijkst voor me is en waar ik mijn energie vandaan haal. Een poosje geleden ging het erg slecht met me. Ik verzuchtte toen dat ik een herstart van mijn leven zou willen, om dingen anders te doen. Iemand die bij me was vroeg me toen wat ik zou doen als ik zou stranden op een onbewoond eiland, waar ik niets of niemand kende en waar ik nooit meer weg kon.

Ik vond het een mooie vraag een moest even voelen en denken over het antwoord. Als niemand je kent, je je oude toekomstideeën in de prullenbak moet gooien en opnieuw begint zonder verwachtingen van jezelf en van anderen… wat zou je dan doen? Nou, natuurlijk eerst eten en drinken regelen enzo. Een plek om te slapen. Maar wat daarna? Net als bij de eerste mensen gaan die dingen langzaam minder tijd kosten als je ze efficiënter inricht. Dan houdt je tijd over. Wat zou ik met die tijd doen?

Ondanks dat er in dit scenario niemand bij is om het aan te laten zien of horen, zou ik toch dingen gaan maken. Om mijn leven betekenis te geven. Of het nou tekeningen in het zand, een mooiere hut of muziek is – het is maken. Voor mij is het iets dat ons als mensen definieert. Dieren maken geen dingen buiten het praktische. Ze maken niets omdat het esthetisch mooi is of omdat het gewoon tof is om iets in elkaar te zetten. Ik zou maken om het maken zelf. Voor mij is dat mens zijn.

Terug naar mijn plannen betekent dat dat er het één en ander zou moeten veranderen in de kamer waar ik nu muziek maak. Die is prima geschikt om in te schrijven, maar verschrikkelijk om in op en te nemen en muziek in te mixen. Ik heb gelukkig al een boel mooie spullen, maar vooral aan de akoestiek moet nog heel wat gebeuren. Dus na uitgebreide research heb ik een goed reflectiescherm en een fijne koptelefoon aangeschaft. Dat is het begin. Binnenkort wat absorptiemateriaal voor op de muren, een vloerkleed (heb je toevallig nog iets leuks liggen dat je niet gebruikt? 😉 ) en als de ruimte in orde is, een betere microfoon. De palmboom fantaseer ik erbij en mijn onbewoonde eland is klaar voor gebruik.

IMG_2417

Leven van muziek is niet genoeg

Leven van muziek is niet genoeg

* Ik ga wekelijks bloggen. Wil je een mailtje in je inbox als er een nieuwe blog online staat? Klik hier *

Ik wil het even hardop schreeuwen: ik heb de afgelopen zes maanden van mijn muziek geleefd!! Ik vulde mijn week met optredens, promotie, acquisitie, reizen en netwerken. En het lukte! Ik kon voor het eerst mijn huur en eten betalen van de opbrengsten uit muziek. Maar ik ging niet heel duurzaam met mezelf om. “Wat als m’n versterker kapot valt”, dacht ik weleens. Of: “Hoe ga ik genoeg geld bij elkaar sparen voor nieuwe opnames?” Want mijn marges waren altijd maar flinterdun.

Ik zat dan ook weleens flink te balen als ik een huiskamerconcert van anderhalf uur had gegeven en ik ging naar huis met €30,- (jup, dat gebeurt soms), terwijl iedereen enthousiast was. In een maatschappij waar bijna alle waarde in geld wordt uitgedrukt, is het moeilijk om zoiets geen invloed te laten hebben op hoe je je voelt over waar je mee bezig bent.

Ondertussen (net)werkte ik m’n reet eraf tijdens muzikantendagen, festivals en natuurlijk online. Maar wat ik maak bleek niet altijd geschikt voor de popzalen en festivals die mij interessant leken om een stapje verder te komen in de muziekwereld. Ik kreeg commentaren als “te klein”, “de productie is niet goed”, “het is Nederlandstalig” en mijn persoonlijke favoriet: “het is te inhoudelijk”… *zucht*.

Met de constante stroom aan optredens lukte het me niet om ook nog te blijven schrijven. Mijn ontwikkeling als artiest kwam stil te staan. Behalve de bovenstaande derrie kreeg ik natuurlijk ook af en toe feedback die wel hout sneed en waar ik graag iets mee wilde doen. Ik moest vaak terug denken aan de beloftes die ik aan mezelf had gemaakt in mijn blog rond de jaarwisseling: “De troubadour is dood”… Ik wil nieuwe dingen blijven proberen, mezelf opnieuw uitvinden. Ik wil samenwerken met mensen die mijn muziek naar een hoger niveau kunnen brengen.

Dat lukte niet in de wervelstorm die ik om mezelf heen had gecreëerd. Dus hoe kan ik het duurzaam maken voor mezelf? Ik ga deze zomer even iets minder optreden. Ik heb een bijbaan zodat ik daardoor niet direct in de (financiële) problemen kom en ik ga me weer focussen op mijn ontwikkeling. Ik ga op muzikale ontdekkingstocht. Als stok achter de deur ga ik er wekelijks over bloggen. Als je het leuk vindt om met me mee te reizen 😉 , en te lezen over dat proces, dan kun je je hier inschrijven. Je ontvangt dan mail wanneer er een nieuw stukje online staat over de muzikale reis waaraan ik zonet ben begonnen. Verwacht muzikale tipjes van de sluier, gefrustreerde stukjes tekst en gedurfde  experimenten.

Met groet!
De Reisgenoot
de Reisgenoot

Deventer door de ogen van een nieuwkomer

Deventer door de ogen van een nieuwkomer

Een poosje geleden werd ik benaderd door Sharon Kromotaroeno. Ze was pas naar Deventer verhuisd en nadat ze in een aantal grote steden had gewoond was ze als een blok voor de kleine Hanzestad gevallen. Ze wilde er een documentaire over maken om haar beter te leren kennen. En vooral ook om Deventer te laten zien door de ogen van een nieuwe inwoner.

Ook mijn wortels liggen ergens anders. Het kostte mij welgeteld één weekend om te beslissen dat ik in Deventer wilde wonen. Ik vond en vind het idee voor zo’n film dus prachtig. Ik heb er zelf aan mogen bijdragen, als relatieve nieuwkomer (ik woon hier nu zo’n vier jaar), als muzikant en als oprichter van het Deventer Songwriters Gilde kon ik vertellen over alles wat het mooie Deventer mij had gebracht en over alles wat ik er heb proberen op te bouwen. Op 27 mei 2016 gaat de documentaire in première in Filmhuis de Keizer

Ik doe mee met Giels talentenjacht. Help je me om verder te komen?

Ik doe mee met Giels talentenjacht. Help je me om verder te komen?

Als je me weleens live ziet dan ken je dit nummer misschien al. Maar wat er nieuws aan is, is dat ik het heb ingezonden voor de talentenjacht ‘van slaapkamer tot stadion’ van . Het is voor mij een mooie gelegenheid omdat je de liedjes die ik schrijf niet zo snel op de radio zult horen. Maar op de slaapkamer mag het zo klein, kwetsbaar en eerlijk zijn als je wilt. Geen opsmuk en, als ik verder kom, wat coaching over hoe ik YouTube kan gebruiken om meer mensen te bereiken. Klinkt top :)

Ik zou het heel tof vinden als je me wilt helpen:
– Kijk het filmpje (tot het eind want er wordt ook gelet op viewtime)
– Deel het met zoveel mogelijk mensen waarvan je denkt ze dat kunnen waarderen
– Laat een berichtje en een duimpje omhoog achter op YouTube
– Alles al gedaan? Lather, rinse, repeat 😉

De jury let op hoe vaak het filmpje bekeken wordt, hoe lang mensen blijven kijken, en op de likes en opmerkingen eronder. Oh en als ik verder kom komen er dus meer van dit soort verzoeken 😉 . Wees gewaarschuwd